Geschiedenis

Landgoed Ewijckshoeve wordt in 1695 voor het eerst genoemd in de registers van de provincie Utrecht. Justus van Ewijck liet een buitenplaats aanleggen in een (Franse) formele stijl. De oorspronkelijke hoeve onderging in de loop der tijd grote veranderingen en brandde in het begin van de 19e eeuw geheel af. Het hoofdgebouw dat in 1830 op de oude fundamenten werd opgetrokken is voor het grootste deel onveranderd gebleven. In 1834 werd het landgoed aanmerkelijk uitgebreid door de toenmalige eigenaar D.J. Gildemeester, tot 550 ha. In 1871 kwam het landgoed in handen van de Koninklijke familie, die al het nabij gelegen paleis Soestdijk bezat.

Koninklijk huis

Op 10 juli 1871 kwam landgoed Ewijckshoeve in handen van de koninklijke familie en werd Ewijckshoeve bewoond door Prins Hendrik de Zeevaarder, een broer van Koning Willem III. Na zijn overlijden in 1879, kwam het landgoed in handen van Koning Willem III en Koningin Emma. Regelmatig werd Ewijckshoeve door leden of gasten van het Koninklijk Huis bewoond. Koningin Emma verbleef er vaak. De namen “Bidlaantje” en de “Koninginnelaan” herinneren aan haar verblijf.
In het hoofdgebouw herinneren de medaillons in de hoeken van het plafond van de grote zaal aan de Koninklijke familie. In 1881 werd Ewijckshoeve door de koninklijke familie verkocht.

De tachtigers

Een aannemer kocht het buiten in 1881 en verhuurde het aan de familie Witsen. In 1883 werd de heer Jonas Jan Witsen de nieuwe eigenaar. Tevens werd een groot deel van het landgoed verkocht aan de bankier Boissevain. Hij liet hierop de buitenplaats Prins Hendrikoord aanleggen. Ook de Ernst Sillemhoeve is op een deel van het voormalige landgoed aangelegd.

Vanaf die tijd tot 1924 was Ewijckshoeve voor schilders, schrijvers en musici van de kunstrichting “De Tachtigers” een bron van inspiratie. Hier kwamen ze samen en ontstonden kunstwerken van o.a. Mauve, Tholen, Kloos, Toorop en Witsen en nog vele anderen. Het koetshuis was toen ingericht als atelier.

In de weide naast het hoofdgebouw bevindt zich de orangerie uit 1830. Naast de orangerie was een moestuin en boomgaard gelegen. De orangerie en de moestuin staan op diverse kunstwerken afgebeeld, waaronder op een ets van W.B. Tholen.

In maart 1889 vond zich een drama plaats voor het hoofdgebouw. De zus van Willem Witsen, Anna Witsen beroofde zich toen van het leven, door in een wak van het ijs van de vijver te stappen.

20ste eeuw

In 1924 kocht de heer Blom het landgoed op een veiling en breidde het landhuis uit. Aan beide zijgevels werd een aanbouw gerealiseerd met daarin ook een bijzondere badkamer in Moorse stijl die nog in tact is.

In 1991 heeft de huidige eigenaar het landgoed gekocht en zowel de gebouwen en het landgoed, geheel gerestaureerd.

Ervaar de rijke geschiedenis van het landgoed

Kantoorruimte huren

Historische foto's